Alcohol, narcotica, hersenziektes en seniele aftakeling tasten het vermogen tot rationeel denken aan. Lithium, amfetamine, chloorpromazine en cocaïne, toegediend aan de hersenen, hebben een direct effect op gevoel en bewustzijn. En dus, zeggen materialisten, zijn rationeel denken, gevoel en bewustzijn activiteiten van de hersenen. En hersenen zijn materie. Dus, concluderen ze, zijn geestelijke activiteiten hersenactiviteiten. Is dit een goed argument?

Laten we eerst constateren dat (1) wanneer bepaalde geestelijke activiteiten plaatsvinden, er ook hersenactiviteiten plaatsvinden en (2) dat wanneer de hersenen zijn aangetast, de geestelijke activiteiten zich niet of slechts op deficiënte wijze voordoen.

Maar laten we ook constateren dat er vele activiteiten anders dan geestelijke activiteiten (zoals denken, voelen en bewustzijn) zijn, die in dezelfde verhouding tot hersenactiviteit staan als de geestelijke activiteiten.

Bijvoorbeeld: wanneer ik een wandeling maak, (1) vinden er in mijn hersenen activiteiten plaats en geldt bovendien (2) dat wanneer mijn hersenen op een bepaalde manier zouden zijn aangetast, ik niet zou kunnen lopen. Volgt hier nu uit dat wandelen een hersenactiviteit is? Natuurlijk niet. Nog een voorbeeld: bij de spijsvertering vinden hersenactiviteiten plaats (1); en tevens geldt dat als de hersenen op een bepaalde manier zijn aangetast, de spijsvertering wordt aangetast. Volgt hier nu uit dat spijsvertering een hersenactiviteit is? Opnieuw: nee, natuurlijk niet.

Maar als dat zo is, dan is, om parallelle redenen, het materialistische argument dat mentale activiteiten hersenactiviteiten zijn, ook onjuist!